بــه "افـق فاطمیه" نـزدیـک مـیـشویم
بـو کـن :
بـوی بـغـض
بـوی پـیـراهـن مـشـکـی
بـوی فــریــاد "یـافاطمه"
کـم کـم شـمارش روز هـا بـه اتـمـام مـیـرسـد...
دیـگـر نـزدیــک است...
خبر از یک زن بیمار شود... 
میمیرم...
مادری دست به دیوار شود 
میمیرم...

با زمین خوردن تو...

بال و پرم میریزد...

چادرت را نتکان...

عرش بهم میریزد...

" اللهم صل علی فاطمه و ابیها و بعلها و بنیها.. 

برای خواندن شعر سوزناک به ادامه ی مطلب مراجعه کنید

زیر باران دوشنبه بعدازظهر
اتفاقی مقابلم رخ داد
وسط کوچه ناگهان دیدم
زن همسایه برزمین افتاد

سیب ها روی خاک غلتیدند
چادرش درمیانِ گرد و غبار
قبلا این صحنه را...نمیدانم
درمن انگار میشود تکرار

آه سردی کشید,حس کردم
کوچه اتش گرفت, از این آه
وسراسیمه گریه در گریه
پسر کوچکش رسید از راه

گفت:آرام باش!چیزی نیست
به گمانم فقط کمی کمرم...
دست من را بگیر,گریه نکن
مرد گریه نمی کند پسرم

چادرش را تکاند,با سختی
یا علی گفت و اززمین پا شد
پیش چشمان بی تفاوت ما
ناله هایش فقط تماشا شد

صبح فردا به مادرم گفتم
گوش کن!این صدای روضه ی کیست؟
طرف کوچه رفتم و دیدم
در و دیوار خانه ای مشکیست

با خودم فکر میکنم حالا
کوچه ی ما چقدر تاریک است
گریه,مادر,دوشنبه,در,کوچه
راستی!فاطمیــــــــــــــه نزدیک است...

سیدحمیدرضا برقعی